นบีดาเนียล : ผลลัพธ์ของความยำเกรง

Cr : Wikipedia

              กาลครั้งหนึ่ง กษัตริย์เนบูคัสเนซารเดินทางจากดินแดนชามมายังบัยตุลมักดิส นครเยรูซาเล็ม เขาได้ฆ่าชนเผ่าบนีอิสรออีลและยึดนครเยรูซาเล็มไว้ได้ ชาวอิสรออีลหลายคนต้องตกเป็นเชลยศึกและหนึ่งในนั้นก็คือ ท่านนบีดาเนียล

            ก่อนหน้าที่กษัตริย์เนบูคัสเนซาร์จะมาบุกยึดครองกรุงเยรูซาเล็มนั้น ได้มีโหรและหมอดูมาบอกแก่เขาว่า “ถัดจากนี้ไป สักคืนหนึ่งจะมีเด็กทารกที่คลอดออกมาและเขาผู้นั้นแหละจะเป็นผู้ที่ทำลายอำนาจของท่าน”

            เมื่อกษัตริย์เนบูคัสเนซาร์ได้ยินเช่นนั้น เขาก็สาบานทันทีว่า “ด้วยกับพระเจ้า, จะไม่มีแม้แต่เด็กคนเดียวที่จะเกิดได้ในคืนนั้นยกเว้นเด็กคนนั้นจะโดนฆ่าด้วยตัวของข้าเอง” หลังจากนั้น เด็กที่เกิดตอนกลางคืนจะต้องถูกทหารของเนบูคัสเนซาร์ไล่ฆ่า ยกเว้นดาเนียล

            ดาเนียลถูกทหารของเนบูคัสเนซาร์จับตัวและโยนเข้าไปในป่าที่เต็มไปด้วยสิงโตมากมาย มีสิงโต 2 ตัว ตัวผู้และตัวเมียเดินเข้ามาหาดาเนียล แต่ทั้ง 2 ตัวก็ไม่ได้ทำอันตรายใดๆแก่ดาเนียลเลย เพียงแค่ลิ้นของมันเท่านั้นที่มาแตะโดนตัวของดาเนียล บรรดานักวิชาการมุสลิมได้กล่าวผ่านสายรายงานของ อิบนุ อบี อัด-ดุนยา (เป็นสายรายงานที่ฮะซัน) ว่า “จากนั้น ท่านนบีดาเนียลก็ได้สลักรูปสิงโตสองตัวที่กำลังเลียตัวท่านอยู่ลงบนแหวนของท่าน”

            อีกหนึ่งเรื่องเล่าความยำเกรงของท่านนบีดาเนียล คือ :

            หลังจากที่ท่านศาสดามูซา(โมเสส)เสียชีวิตไม่นาน มีท่านนบีที่เกิดใหม่ภายในชนเผ่าบนีอิสรออีลซึ่งมีนามว่า “ดาเนียล” ท่านถูกปฏิเสธโดยชนของท่านเอง มิหนำซ้ำ ในช่วงบั้นปลายชีวิตของท่าน ท่านยังโดนจับกุมโดยกษัตริย์ที่มีอำนาจมากที่สุดในยุคนั้น และถูกโยนต่อหน้าสิงโตหลายตัวที่กำลังหิวโหยอย่างมาก

            ด้วยการตะวักกัล (มอบหมายการงานทุกอย่างต่ออัลลอฮฺ) และความอดทนของท่าน ท่านไม่ได้ขอความคุ้มครองและความช่วยเหลือจากคนอื่นใดยกเว้นพระองค์อัลลอฮฺ และด้วยความช่วยเหลือของพระองค์ผู้ทรงปรีชาญาณ ปากของสิงโตได้ถูกยับยั้งไม่ให้กระทำภยันตรายใดๆแก่ท่านเลย แม้กระทั่งท่านเองนั้น สามารถที่จะยืนบนหัวของสิงโตที่มาน้อมให้แก่ท่านได้ จากนั้น พระองค์อัลลอฮฺก็ได้ส่งท่านเยเรมีย์จากแคว้นชามจนกระทั่งนบีดาเนียลรอดพ้นจากความยากลำบากนี้และภายหลังท่านก็สามารถที่จะกลับมาปราบปรามคนที่ไม่หวังดีต่อท่านได้

            จากอับดุลลอฮฺ อิบนุ อบี อัล-ฮุไดล์ ได้กล่าวว่า “กษัตริย์เนบูคัสเนซาร์กำลังทดสอบสิงโต 2 ตัวของท่านอยู่เพื่อไว้ล่าเหยื่อ และเขาก็เอาสิงโตทั้งสองตัวนั้นไว้ในบ่อขนาดใหญ่ หลังจากนั้นเขาก็นำตัวดาเนียลแล้วก็โยนไปในนั้น แต่สิงโต 2 ตัวนั้นไม่ได้ตะครุบตัวของดาเนียลเลย กระนั้นก็ตาม ท่านนบีดาเนียลก็ยังต้องอยู่ในบ่อนั้นจนกว่าอัลลอฮฺจะประสงค์ให้ท่านออกมา พระองค์อัลลอฮฺได้ประทานวะฮฺยู (พร) แก่ท่านเยเรมีย์ให้เตรียมอาหารและน้ำแก่ท่านดาเนียลซึ่งในขณะนั้นท่านยังอยู่ที่แคว้นชาม จากนั้นไม่นาน ท่านก็กล่าวแก่พระเจ้าว่า “โอ้อัลลอฮฺ!! ขณะนี้ข้าพระองค์อยู่ที่บัยตุลมักดิส ในขณะที่ดาเนียลอยู่ในนครบาบิโลน (อิรัก)” อัลลอฮฺก็กล่าวแก่เยเรมีย์ต่อไปว่า “จงเตรียมให้เรียบร้อยในสิ่งที่ข้าได้สั่งไว้แก่เจ้า เพราะข้าจะส่งราชฑูตเพื่อนำเจ้าไป ณ ที่นั้นพร้อมกับสิ่งที่เจ้าได้เตรียมไว้” เมื่อเยเรมีย์เตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้ว อัลลอฮฺก็ส่งราชฑูตนำเยเรมีย์เดินทางจนกระทั่งถึงปากบ่อดังกล่าว ทันใดนั้น ดาเนียลเอ่ยถามทันทีว่า นั่นใคร?

            เยเรมีย์ตอบว่า “ข้าพเจ้าเยเรมีย์”

            ดาเนียลถามต่อว่า “แล้วทำไมเจ้าถึงได้มาที่นี่?”

            เยเรมีย์ก็ตอบอีกว่า “ข้าพเจ้าถูกแต่งตั้งโดยพระเจ้าของท่านเพื่อให้มาพบท่าน”

            ดาเนียลถามต่อว่า “พระเจ้าเอ่ยชื่อของข้า?” เยเรมีย์ตอบว่า “ใช่”

            ทันใดนั้น ดาเนียลไม่ลังเลที่จะกล่าวว่า “การสรรเสริญทั้งหลายนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺที่พระองค์นั้นไม่เคยลืมคนที่รำลึกถึงพระองค์ การสรรเสริญทั้งหลายนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺที่พระองค์ไม่เคยผิดหวังต่อคนที่ให้ความหวังแก่พระองค์ การสรรเสริญทั้งหลายนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺที่ใครคนใดคนหนึ่งมอบหมายการงานแก่พระองค์แล้ว แน่แท้พระองค์จะมอบความเพียงพอให้แก่เขาคนนั้น การสรรเสริญทั้งหลายนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺที่ใครคนใดคนหนึ่งมีความศรัทธาที่แน่นแฟ้นต่อพระองค์แล้ว แน่แท้พระองค์จะไม่ทำให้เขายอมจำนนต่อสิ่งอื่นใด การสรรเสริญทั้งหลายนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺที่พระองค์นั้นตอบแทนความดีด้วยกับความดี และตอบแทนความชั่วด้วยกับการอภัยโทษ การสรรเสริญทั้งหลายนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺที่พระองค์นั้นตอบแทนความอดทนด้วยกับความปลอดภัย การสรรเสริญทั้งหลายนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺที่พระองค์นั้นทรงทำให้เราปลอดภัยหลังจากที่เราต้องเผชิญกับภัยภิบัติ การสรรเสริญทั้งหลายนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺ พระองค์เท่านั้นที่ข้าศรัทธาในขณะที่ข้ายังมีข้อบกพร่องต่อการงานของข้า การสรรเสริญทั้งหลายนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺ พระองค์เท่านั้นคือความหวังของข้า ในขณะที่ข้านั้นจนปัญญาที่จะหาทางแก้ไข”